هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٣٧ - ويژگيها و فضايل اميرمؤمنان

كرده است كه از حضرت رسول خدا پرسيدند: اى رسول خدا در بهشت‌برين ميان تو و على چقدر فاصله است؟ آيا يك وجب يا اندكى بيشتر از آن؟

پيامبر فرمود: «من بر تختى از نور عرش پروردگارمان مى‌نشينم و على بر كرسى از نور كرسى مى‌نشيند». عبدالصمد از جعفربن محمّد از پدرش از على بن حسن از پدرش روايت كرده است كه گفت: از پيامبر صلى الله عليه و آله درباره اين آيه پرسيدند: الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ طُوبَى‌ لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ‌ [١].

«خوشا به حال آنان و بازگشت نيكويشان.»

فرمود: «اين آيه درباره على بن ابى‌طالب نازل شده است و خوشا به حال درخت خانه اميرمؤمنان على بن ابى‌طالب در بهشت. در بهشت چيزى نيست مگر آنكه على در آن است». [٢]

سعيد به جبير از ابن عبّاس روايت كرده است كه گفت: شنيدم رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمود: «در شب اسراء به بهشت داخل شدم و نورى ديدم كه به چهره‌ام خورد. از جبرئيل پرسيدم: اين نورى كه ديدم چه بود؟ گفت: اى محمّد! اين نور مهر و ماه نبود بلكه يكى از كنيزكان بهشتى على‌بن ابى‌طالب بود كه‌از قصرش پديدار شد و به تو نگريست وخنديد و اين‌نور از دهانش بيرون آمد. او در بهشت همواره مى‌گردد تا هنگامى كه‌اميرمؤمنان به‌بهشت وارد شود». [٣]

حاكم در امالى و ابوسعيد واعظ در شرف المصطفى و ابو عبداللَّه نطنزى در خصائص به اسناد خود نقل كرده‌اند كه زيد بن على در حالى كه موى خود را به دست گرفته بود گفت:

فرمود به من حسين بن على در حالى كه موى خود را به دست گرفته بود گفت: فرمود به من على بن ابى‌طالب در حالى كه موى خود را به دست گرفته بود گفت: فرمود به من رسول خدا صلى الله عليه و آله در حالى كه موى خود را