هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩١٤ - ويژگيهاى دوران امام عسكرى

كنند مگر اندكى ..»

سپس مى‌افزايد:

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَى‌ بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ‌ [١].

«و پروردگار تو چنان نيست كه شهرها را به ستم بكشد در حالى كه مردم آنها اصلاح كنندگان باشند.»

پس تا زمانى كه حركت اصلاح در جامعه جريان داشته باشد و به امر به معروف و نهى از منكر همّت گمارد پيوسته در برابر كانونهاى فساد (طاغوتيان، عيّاشان بى درد و هواداران نادان) استقامت ورزد، عذاب الهى در مورد آن به تأخير مى‌افتد. چه، اين جامعه به نيرويى تبديل شده كه امّت را از فرو افتادن در پرتگاه باز مى‌دارد.

در دوران امام عسكرى عليه السلام عوامل نابودى و از هم گسيختگى در تمدّن اسلامى فزونى گرفته بود واگر دفاع امام وهواخواهانش از ارزشهاى حق وعدل وجهاد آنان بر ضدّ تجمّل گرايى وستم وجهل نبود، چه بسا كه اين تمدّن بطور كلى از هم مى‌پاشيد وبه نابودى مى‌گراييد.

خلفا واطرافيان فاسد آنها در ترور و سركوب وسرقت اموال مردم واسراف در صرف آنها در محافل عياشى وخوشگذرانى خود با خريد وجدان شاعران فرومايه غرق گشته بودند ...

ترور و سركوب آزادگان ومصلحان توسط زمامداران، قانون حكومتى ايشان بود. به عنوان نمونه هنگامى كه شام بر ضد حكومت آل عبّاس در عهد متوكّل به پا خاست، خليفه مذكور سپاه قوامه را متشكل از سه هزار نيروى پياده و هفت هزار سواره به سوى آنان روانه كرد. اين سپاه وارد شام شد و سه روز (همه‌