هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٢٩ - قيام عاشورا

ساخت و بسيارى از مسلمانان را نابود كرد، به وجود آورد؟! [١]

هدف تنها انتقام از قاتلان عثمان نبود و گرنه چرا معاويه نامه‌هايى جداگانه به طلحه و زبير نوشت و هر يك از آنان را به نام اميرمؤمنان ياد و ادعا كرد كه آنان به خلافت از على سزاوارترند و براى رسيدن آنان به خلافت از آنها پشتيبانى مى‌كند و پيشاپيش برايشان از شاميان بيعت گرفته است؟!

آية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، هدايتگران راه نور - قم، چاپ: پنجم، ١٣٩٠.

كه مقصود معاويه آن بود كه در جهان اسلام، آشوب و هرج و مرج پديد آيد و در اين ميان خود به حكومتى كه همواره آرزويش را در سر مى‌پروراند دست يابد و البته حزب اموى نيز در پشت صحنه اين هدف شوم جاى داشت.

به صحنه ديگرى توجّه كنيد. هنگامى كه معاويه در اجراى توطئه خود موفق شد و به لطف ايادى و عوامل خود توانست حكومت را از دست صاحبان شايسته‌اش بيرون كند و به تمام اهداف و خواسته‌هايش برسد، در صدد اين انديشه بر آمد كه يزيد، فرزند شرابخوار و قمار بازش را پس از خود به جانشينى بگمارد.

اين رويداد را نمى‌توان جز بدانچه پيش از اين گذشت، تفسير كرد. مسأله عميقتر از آن است كه ما فكر مى‌كنيم. جانشين كردن يزيد، تنها جانشينى پسر از پدر نبود بلكه تحويل خلافت به دست پادشاهى اموى و ستمكاره بود. مروان بن حكم نيز در روزگار خلافت عثمان به همين نكته اشاره كرد، وى هنگامى كه مردم گرداگرد مركز حكومت عثمان را گرفته بودند و از وى حقوق مشروع خود را مى‌خواستند به آنها خطاب كرد و پرسيد: از «حكومت ما» چه مى‌خواهيد؟

پس اين حكومت شماست كه مى‌خواهيد آن را با چنگ و دندان در دستتان باقى نگه داريد. تمام رخدادهايى كه در اين مسير به وقوع پيوست نيز اين تفسير