هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٤٤ - فضائل و خصوصيّات امام

شيعه، نقل شده است كه گفت: از امام جعفر صادق عليه السلام در باره صاحب اين امر (امامت) پرسيدم. فرمود: صاحب اين امر كسى كه لهو و لعب نمى‌كند. در اين حال ابو الحسن (امام موسى كاظم) كه كوچك بود به همراه يك برّه و يك بز كه هنوز يك سالش تمام نشده بود، وارد شد. ابو الحسن به برّه مى‌گفت: براى پروردگارت سجده كن. پس امام صادق او را در آغوش گرفت و فرمود: پدر و مادرم فداى كسى كه لهو و لعب نمى‌كند». [١]

امام موسى بن جعفر عليهما السلام، با اين صفات ممتاز خويش و همچنين به دليل سفارشهايى كه پدر بزرگوارش در حق او كرده بود، در ميان برادران خود اين چنين محبوب رشد و پرورش يافت.

در حديثى از محمّد بن وليد آمده است كه گفت:

از على بن جعفر بن محمّد شنيدم كه مى‌گفت: از جعفر بن محمّد عليهما السلام شنيدم كه به گروهى از خواص و ياران خويش مى‌فرمود:

شما را درباره پسرم، موسى، به خير و نيكى سفارش مى‌كنم كه او برترين فرزندانم و جانشين و قائم مقام من است و پس از من حجّت خداى عزّ و جل بر تمام خلق است.

على بن جعفر بسيار هواخواه برادرش امام موسى كاظم عليه السلام بود و مى‌كوشيد آداب و شرايع دينى را از آن‌حضرت فرا بگيرد. پرسشهاى وى از امام موسى و پاسخهايى كه به طور شفاهى از آن‌حضرت شنيده، بسيار مشهور و معروف است و در باره اين موضوع روايات و اخبار بى شمارى نيز نقل شده است. [٢]

از آن جا كه در روزگار امام صادق تا حدودى فضاى باز فرهنگى ايجاد شده و معارف اهل بيت عليهم السلام گسترش يافته بود بيشتر مردم در آن دوره به سوى‌