هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣١٥ - مبارزه با انحراف امّت

آنگاه حضرت امير به طرف قبر رسول خدا روى كرد و فرمود:

«درود بر تو اى رسول خدا از من و درود بر تو از سوى دخترت، و زيارت كننده تو و خفته در خاك در بقعه‌ات، و كسيكه انتخاب شد تا به زودى به تو بپيوندد، اى رسول خدا شكيبايى من در فراق برگزيده تو اندك و طاقت من با فقدان او طاق شد. امّا براى من در پيروى از سنّت تو در فراقت، عزت و گرانمايگى است. آن هنگام كه من سرت را بر لحد آرامگاهت نهادم، و ميان گردن و سينه‌ام (آغوشم) بودى كه جان از تنت بيرون شد بلى اين چيزى است كه در كتاب خدا پذيرفته است چون ما از اوييم و هم بدو باز مى‌گرديم.

همانا امانت تو پس گرفته شد، زهرا را زمين در ربود، پس از زهرا چه نازيباست آسمان و زمين اى رسول خدا!

امّا اندوهم هميشگى و جاودانه خواهد شد و شبهايم به بيدارى خواهد گذشت و در غمى غوطه خواهم خورد كه هيچ‌گاه از دلم بيرون نرود تا آنگاه كه خداوند براى من سرائى كه تو در آن اقامت گزيده‌اى، برگزيند. اندوه دلخراش حزن برانگيزاننده، چه زود ميان ما جدائى انداخت. و من از اين به خداى شكوه مى‌برم. و بهمين زودى دخترت به تو آگاهى خواهد داد از اجتماع امّت تو براى ستم كردن به او، تمام ماجراها را هم از او بپرس، از وى درباره رفتارشان با ما بپرس. چه آتشى در سينه داشت امّا راهى براى گفتن آن نيافت. او خود به زودى تمام اين ماجراها را خواهد گفت، و خداوند در اين باره داورى فرمايد كه او بهترين داوران است» [١].

زهرا عليها السلام شراره‌اى از محبّت شد و گرما و روشنايى او هيچ‌گاه در دل مؤمنان به سردى و خاموشى نخواهد گراييد. او پرچم مبارزه‌اى شد كه هرگز مكتبيان‌