هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٣ - پس از بعثت

نيكو مى‌كند، و امانتها را به صاحبانش باز مى‌گرداند، و در سخن گفتن راستگو است، و از نزديكان سرپرستى مى‌كند، به شمار نمى‌آمد. بلكه وى اكنون پيامبر نويد بخش و بيم دهنده‌اى بود كه مسئوليّت رهبرى انسان به سمت خير و سعادت، و صيانت آنان از شرور و آفات، بر دوش وى سنگينى مى‌كرد.

بعلاوه با بعثت پيامبر، جزيرة العرب، وحتى همه جهان قدم به مرحله نوينى گذارد.

ديرى نخواهد پاييد كه ستم و ستمگرى و شر و طغيان از جهان رخت بر مى‌بندد، و درهاى خير و نيكى كه به حكومت عدل و نور و خير و خوبى منتهى مى‌شود، گشاده مى‌گردد.

نخستين گامها

پيامبر به مكّه بازگشت و خديجه را از رسالت خويش آگاه كرد. خديجه پس از شنيدن ماجرا به رسالت وى ايمان آورد. همچنين پيامبر، رسالت خود را به آگاهى پسر عمويش على بن ابيطالب نيز رساند. على كودكى نابالغ بود كه پيامبر تربيت او را برعهده داشت.

على هم به دعوت پيامبر پاسخ گفت پس از او برادرش، جعفر ابن ابيطالب ايمان آورد.

آنگاه با نزول آيات:

يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ* قُمْ فَأَنذِرْ* وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ [١].

«اى جامه درسركشيده برخيز و بيم ده، و پروردگار خويش را به بزرگى ياد كن.»

دعوت خود را آشكار ساخت و چون آيه:

وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ‌ [٢]؛ «و خويشان نزديكت را بيم ده.»

نزول يافت آن‌حضرت بستگانش را به آيين خويش دعوت كرد.

پيامبر صلى الله عليه و آله بر فراز كوه صفا رفت و مردم را به سوى خود فراخواند. همه‌