هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٠٩ - پس از مأمون

نمونه خوبيها بودند و پدران و اجداد اينان پيوسته نمونه‌هاى گناه و تبهكارى! پس درود بر تو و نفرين و عذاب بر ايشان باد!

آرى، آن مشعل تابان به خاموشى گراييد و امّت اسلامى بار ديگر حسرت زده و گريان، همچون زمين كه پس از غروب خورشيد بانگ آه و ناله سر مى‌دهد، در سوگ او شيون و فغان سردادند.

امام جواد به هنگام عهده دارى منصب امامت، كم سال‌تر از تمام ائمه عليهم السلام به جز امام زمان (عج) بود. زيرا زمام خلافت معنوى در آخر ماه صفر سال‌ ٢٠٢ ه، زمانى كه وى تنها هفت سال داشت، به او منتقل گرديد. از طرفى هنگامى كه آن‌حضرت به شهادت رسيد (ذى قعده‌ ٢٢٠ ه). وى در حالى كه فقط ٢٥ بهار از عمرش سپرى مى‌شد و پس از آنكه‌ ١٨ سال زمام امامت شيعيان را در دست داشت، چشم از جهان فرو بست.

شهر بغداد به خاطر وفات ابن الرضا يكسره غرق شيون و ماتم شد.

ترديدهايى پيرامون قصر حكومتى، در مورد وفات امام جواد دور مى‌زد تا آنجا كه نزديك بود آتش انقلابى نيرومند، عليه حكومت ستمكاره عبّاسى شعله‌ور گردد!

معتصم و ولى عهد او، الواثق باللَّه، بر آن‌حضرت نماز گزاردند، همچنين فرزند بزرگوار آن امام، حضرت امام على النقى عليه السلام بر پيكر آن‌حضرت نماز گزارد. و سپس او را در آرامگاهش در كاظميه به خاك سپردند كه تا به امروز نيز مشتاقانش به زيارت او نايل مى‌شوند. (درود و سلام بر محمّد بن على عليه السلام).

در برخى از احاديثى كه در باره علّت وفات امام جواد وارد شده، آمده است: معتصم برخى از وزيران خويش را فراخواند و به آنها دستور داد كه عليه محمّد بن على شهادت دهند كه مى‌خواسته به همراه پيروان خود از شيعيان اماميّه، انقلابى بر ضدّ حكومت به راه‌اندازد. معتصم قصد داشت بدين وسيله‌