هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٩٢ - نقش امام در تبليغات مكتبى

خويش به خدا شكايت مى‌برم، در باره خدا چيزى مى‌دانم، كه شما نمى‌دانيد. من هرگاه قتلگاه بنى فاطمه را به ياد مى‌آورم اشك گلو گيرم مى‌شود. [١]

ب- گريه، تنها رسالتى نبود كه امام زين العابدين آن را براى ثبت در تاريخ بر دوش گيرد.

بلكه آن‌حضرت رسالت «ايجاد حركتهاى انقلابى» را برگزيد. از همان روزهاى آغازين حماسه كربلا، سخنان اهل بيت عليهم السلام و در پيشاپيش آنها سخنان امام سجّاد و حضرت زينب كبرى در ويران كردن ديوار سكوت و ترديد و ترس در كوفه و شام و سپس در مدينه منوره، نقش بسيار بزرگى ايفا كرد.

بنابر بعضى از روايات تاريخى هنگامى كه «اشدق»، عامل يزيد از ترس قيام مردم مدينه، اهل بيت را در شهرهاى اسلامى پراكنده كرد، براى نشان دادن مظلوميّت امام‌حسين در هر محفلى، منبر و دستگاه تبليغاتى نيرومندى برپا شد.

يكى از مشهورترين سخنرانيهاى امام سجّاد عليه السلام، سخنرانى عميق و جالبى است كه در مسجد شام ايراد كرده و حاوى طرح و شيوه‌اى براى منبرهاى حسينى است كه اگر ما آن را الگو قرار دهيم، تأثيرى ژرفتر و شگرفتر در دل انسانها بر جاى مى‌نهد. اجازه دهيد پيش از ذكر تمام اين سخنرانى، به برخى از نكات مهم آن اشاره كرده در آن تأمل كنيم:

١- امام سجّاد عليه السلام هنگامى كه به سخنران پيش از خود مى‌فرمايد:

«تو خوشنودى مخلوق را به بهاى خشم خالق خريدى و دوزخ را جايگاه خود گردانيدى» و يا آنجا كه به يزيد توجّه مى‌كند و مى‌فرمايد: «آيا اجازه مى‌دهى كه بر منبر نشينم و سخنى بگويم كه در آن خوشنودى خداست و براى كسانى كه در اينجا نشسته‌اند نفع و ثواب دارد»، در واقع اهداف منبر را مشخص مى‌سازد. از اينجا مى‌توان دريافت كه سخنان و ارشادات سخنران‌