هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٤٥ - بنياد پاك

اعراب، اين حمله را مبدأ تاريخ خود گرفته‌اند. و آن را «عام الفيل» نام نهادند.

از آنجا كه ميلاد رسول اكرم درهمان واقعه «عام الفيل» اتفاق افتاده مى‌توان پى برد كه خديجه پانزده سال بزرگتر از پيامبر بوده است. با اين وجود پيامبر سوّمين كسى بود كه خديجه را به همسرى مى‌گرفت. چراكه خديجه خود به اين پيوند، تمايل داشت و از طرفى پيامبر روح خيرخواهى و حق جويى را در خديجه تشخيص داده و دانسته بود كه وى زنى است با حكمت و داراى اخلاقى والا.

خديجه هم پس از آنكه پيامبر سفرى تجارى با سرمايه او كرد و نسبت به وى شناخت حاصل نمود به پيامبر علاقمند شد. بويژه آنكه غلام خديجه كه پيامبر صلى الله عليه و آله را در اين سفر همراهى مى‌كرد، خديجه را از روح بزرگوار آن‌حضرت و نشانه‌هاى نبوغ و عظمت وى آگهى داده بود. البته دور نيست كه خديجه خود در اين ميان به گونه‌اى از نبوّت پيامبر آگاه شده بود و از اين رو دوست مى‌داشت كه اين پيوند انجام پذيرد.

پيوند سعادتمندانه و تازه خديجه با ميمنت و فرخندگى انجام گرفت. در واقع اين ازدواج را بايد يكى از پيوندهاى پربركت در اسلام تلقى كرد. خديجه از اين ازدواج، صاحب فرزندانى شايسته شد:

١- قاسم: وى پيش از بعثت به دنيا آمد و درهمان هنگام نيز از دنيا رفت. به همين دليل مردم پيامبر را با كنيه ابوالقاسم ياد مى‌كردند.

٢- عبداللَّه: بنابر قول مشهور اين كودك هم سرنوشتى مانند سرنوشت برادرش قاسم داشت.

٣- طاهر: اين كودك در روزگار ظهور اسلام چشم به جهان گشود از اين رو وى را طاهر ناميدند. امّا طاهر نيز پس از مدتّى درگذشت.

٤- زينب: او بزرگترين دختر پيامبر بود و با پسرخاله‌اش، ابوالعاص بن‌