هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٢ - پس از بعثت

بعثت‌

در يكى از اين روزها، پيامبر دوباره از كوه حراء بالا مى‌رود امّا گويى همه اشياء را دگرگون مى‌بيند. روحانيتى تازه همه وجود او را فراگرفته و بر شعور و احساساتش چيره شده است. ناگاه به آسمان مى‌نگرد. درهاى آسمان باز شده است، و فرشتگان بر كناره‌هاى آن ايستاده‌اند، و جبرئيل به سوى او فرود مى‌آيد و به وى مى‌گويد: بخوان ...

پيامبر از او مى‌پرسد: چه بخوانم؟

جبرئيل مى‌گويد:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ* خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ* اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ* الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ* عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ‌ [١].

«به نام خداوند بخشنده مهربان. بخوان به نام پروردگارت كه آفريد. بيافريد آدمى را از خون بسته. بخوان و پروردگار تو گرامى‌ترين است. هم او كه بياموخت به وسيله قلم. بياموخت به انسان آنچه را كه نمى‌دانست.»

اين رويداد بزرگ در بيست و هفتم ماه رجب به وقوع پيوست كه مسلمانان اين روز را به عنوان «روز بعثت پيامبر» بدين اعتبار كه زندگى سعادت‌مندانه انسان بر روى كره خاكى است، با شكوه تمام جشن مى‌گيرند.

آغاز حياتى تازه‌

بدين‌گونه پيامبر به رسالت برانگيخته شد و مرحله‌اى نوين از زندگى مبارك آن‌حضرت آغاز شد. زيرا از اين پس وى تنها به عنوان انسان پاك نهادى كه كار