هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٠٠٦

سخن آخر

از هزار و صد و شصت و يك سال پيش، يعنى از زمان ولادت آن‌حضرت عليه السلام در سال‌ ٢٥٥ هجرى تا اين سال يعنى‌ ١٤١٦ هجرى، سرور ما امام مهدى «عج» در ميان سجده‌كنندگان است و شبها را با تهجّد براى خدا زنده نگاه مى‌دارد و روزها را به عبادت و تسليم در برابر پروردگار جهانيان سپرى مى‌كنند.

او منتظر فرا رسيدن لحظه يارى است، تا زمانى كه خداوند به او اجازه فرج دهد. آن‌حضرت نيز همانند ديگر مؤمنان از خداوند فرج نزديك را خواستار است و در نتيجه به برترين اعمال امّت محمّد صلى الله عليه و آله يعنى انتظار فرج مشغول است.

آه كه چه آبرويى در پيشگاه خداوند دارد! پس حاجتهاى خود را فراروى خويش قرار دهيم و با توسّل به او از پروردگارمان بخواهيم كه اين اندوه را از امّت رنجديده ما بزدايد.

بياييد او را به هنگام شدّت يافتن دشوارى بخوانيم و پروردگارمان را به بنده صالحش كه براى نصرت بندگان مستضعف خود او را ذخيره داشته، سوگند دهيم تا عذاب را از ما بردارد.

بياييد خدا را بخوانيم و با جديّت از او بخواهيم كه سيماى تابانش را به ما بنماياند و ما را در جرگه ياران و ياورانش قرار دهد.

ان شاء اللَّه‌

آية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، هدايتگران راه نور - قم، چاپ: پنجم، ١٣٩٠.