هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣١١ - مبارزه با انحراف امّت

شهرستانى در كتاب «الملل والنحل» صفحه‌ ٨٣ از «نظّام» نقل مى‌كند كه:

«عمر، در روز بيعت، ضربه‌اى به شكم فاطمه عليها السلام زد كه بر اثر آن جنين او (محسن) سِقط شد. عمر فرياد مى‌زد: خانه را با آنكه در او هست به آتش بكشيد. در حالى كه در خانه جز على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام كسى نبود.

مشابه اين واقعه را «بلاذرى» در «انساب الاشراف» ج ١، صفحه‌ ٤٠٤ ذكر مى‌كند.

علامه سيد محمد كاظم قزوينى رحمه الله در كتاب «فاطمة الزهراء من المهد الى اللحد» صفحه‌ ٣١٥- ٣٢٠ اين واقعه را به تفصيل ذكر مى‌كند:

«حضرت زهرا عليها السلام- پيش از حمله دشمنان به خانه- پشت در خانه بود در حاليكه سر مبارك خود را با دستمالى بسته بود- ولى چادر يا عبايى به سر نداشت، به اين خاطر زمانى كه دشمنان حمله كردند به پشت در پناه برد تا خود را از چشم مردان نامحرم مخفى نگهدارد. و اينجا بود كه بين در و ديوار فشار سختى بر او وارد شد. اين در حالى بود كه حضرت شش ماهه حامله بود.

حضرت، فريادى از شدت درد كشيد، چرا كه جنين او كشته شده بود، و ميخ در، به سينه مبارك او فرو رفته و سينه آن‌حضرت را مجروح كرد.

در اين هنگام، دشمنان، حضرت امير المؤمنين عليه السلام را دستگير كرده بودند و مى‌خواستند كه او را از منزل بيرون برده و با خود ببرند. با اينكه حضرت زهرا عليها السلام از شدت درد به خود مى‌پيچيد و جنين كشته او در شكم متلاطم بود ولى براى دفاع از حريم ولايت و امام كوشيد تا در مقابل دشمنان ايستادگى نمايد و مانع از بيرون بردن حضرت على گردد. اينجا بود كه دستور زدن پاره‌تن رسول خدا، حضرت زهرا صادر شد. فرزندان فاطمه عليها السلام كه شاهد اين معركه بودند، اينچنين داستان زدن مادر بزرگوار خود را و وفات او را روايت كرده‌اند:

امام حسن‌مجتبى عليه السلام، در مجلس‌معاويه به‌مغيره ابن‌شعبه خطاب كرد وفرمود: