هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٤٣ - فضائل و خصوصيّات امام

دوازده‌گانه، از رسول اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده است. همچنين هر يك از امامان به جانشين پس از خود وصيت مى‌كردند. از اين رو دوستداران و هواخواهان اهل بيت عليهم السلام بسيار مايل بودند كه امام خود را بشناسند و در اين باره سلف از خلف پرسش مى‌كرد.

عبد الرحمن بن حجّاج گويد:

«بر جعفر بن محمّد در خانه‌اش، در فلان اتاق، وارد شدم. او بر سجاده خود نشسته بود و دعا مى‌كرد و موسى بن جعفر هم در طرف راست وى نشسته بود و با گفتن «آمين» دعاهاى آن‌حضرت را پاسخ مى‌داد. پس عرض كردم:

خداوند مرا فداى تو گرداند! شما از محبّت و خدمت من نسبت به خودتان آگاهيد، پس بفرماييد كه پس از شما چه كسى امامت را عهده دار خواهد شد؟

آن‌حضرت پاسخ داد: اى عبد الرحمن! موسى زره را پوشيد و بر قامت او راست آمد، به او عرض كردم كه پس از اين به چيزى نياز ندارم». [١]

امام صادق عليه السلام هميشه ساير فرزندان خود را به امام موسى، سفارش مى‌كرد، عبداللَّه بن جعفر از امام موسى بزرگ تر بود و امام صادق را مى‌بينيم كه با وى به گفتگو مى‌پردازد و از او مى‌پرسد: چه چيز تو را مانع مى‌شود كه همچون برادرت شوى؟ به خدا سوگند كه من نور را در چهره‌اش مى بينم.

عبداللَّه پرسيد: چگونه؟ آيا مگر پدر من و پدر او و اصل من و اصل او يكى نبوده است؟

امام صادق پاسخ داد: «او از نفس من است و تو فرزند منى». [٢]

زندگى امام موسى كاظم از همان اوان كودكى با زندگى ديگران تفاوت داشت و همين نشانه مقام بزرگ اوست. در حديثى از صفوان جمال، يكى از خواصّ‌