كرديد! سلمان نيز پيش از اين از بيعت با ابوبكر سر باز زده بود تا آنكه او را به اجبار براى گرفتن بيعت حاضر كردند. سلمان گفت؛: ابوبكر! اگر امرى واقع شود كه تو آن را ندانى به چه كس تكيه مى‌كنى و اگر از تو چيزى پرسيده شود كه پاسخ آن را ندانى به چه كس پناه مى‌برى؟ بهانه تو در سبقت جستن بر كسى كه داناتر از توست و به رسول خدا نزديكتر است و به تأويل كتاب خدا عزّ وجل و سنّت پيامبرش آگاهتر است و پيامبر صلى الله عليه و آله او را در حياتش مقدّم داشته و به هنگام وفاتش شما را به نگاهداشتن حق او وصيّت فرموده چيست؟ شما سخن پيامبر را به كنارى نهاده و وصيّتش را به فراموشى سپرده‌ايد و خلف وعده كرده پيمان خود را زيرپا گذارده‌ايد. و پيمانى را كه پيامبر با دست خويش براى شما بسته بود و آن عبارت از حركت تحت فرماندهى اسامة بن زيد بود، شكستيد. چراكه پيامبر از همين پيشامدى كه اكنون رخ داده نگران بود و مى‌خواست مسلمانان را نسبت به عظمت آنچه شما در مخالفت با فرمان او انجام مى‌دهيد، آگاه كند.

ديرى نخواهد پاييد كه راه خلافت بر تو هموار مى‌شود درحالى كه گناهانت بر تو سنگينى مى‌كند و تو را در قبرت مى‌گذارند و اعمال تو نيز همراهت خواهند بود. پس اگر فوراً به حق بازگردى و از نفست انتقام گيرى و از بزرگى جنايتى كه مرتكب شده‌اى به سوى خداوند توبه كنى اين به رهايى تو در روزى كه در قبرت تنها هستى و ياران و ياورانت تو را در آن مى‌نهند، نزديكتر است. توهم شنيدى چنانكه ما شنيديم و ديدى همانگونه كه ما ديديم امّا ديده‌ها

- اظهار داشت كه اين امر در طبيعت انسان است چنان كه بايد، ابراز دارد نهانى و به آهستگى آن را بر لب مى‌آورد و اگر كسى مانند سلمان فارسى به دو زبان مسلّط باشد اين اندوه و تأسف را نخست به زبانى غير از زبان مخاطبان برلب مى‌آورد و آنگاه دوباره به زبان شنوندگان ادامه سخن مى‌دهد. بنابراين مى‌توان گفت كه اين عبارت را كسى كه فارسى مى‌دانسته از سلمان شنيده و سپس آن را به عربى برگردانده است.