مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٨٧ - نسب و سبب، تأثیری در سعادت یا شقاوت انسان ندارد

الْجاهِلینَ» [١] پندت میدهیم که کارهای جاهلانه نکن، تو داری برای این پسر تقاضای نجات میکنی؟! این بنده خدا عرض کرده بود:«رَبِّ انَّ ابْنی مِنْ اهْلی» [٢] خدایا بچه من از خاندان من است «وَ انَّ وَعْدَک الْحَقُّ وَ انْتَ احْکمُ الْحاکمینَ» [٣] وعده تو حق است، تو احکم حاکمین هستی، حکم بودن تو از هر حکم بودنی بهتر است، تو عادلترین حاکمها هستی؛ با همه اینها به او میگویند: انّی اعِظُک انْ تَکونَ مِنَ الْجاهِلینَ، چه فرقی میان بچه تو و بچههای دیگران است؟ همانطور که بچههای دیگران باید هلاک شوند، بچه تو هم باید هلاک شود.

بنابراین رابطه پدر و فرزندی تأثیری ندارد. اگر کسی خیال کند که من فرزند پیغمبر هستم، سید هستم و حساب ما سیدها فرق میکند؛ چنین نیست، حساب شما سیدها فرق نمیکند. حساب شما سیدها از این جهت فرق میکند که اگر گناه کنید دو برابر برایتان مینویسند چون هم گناه کردهاید و هم آبروی جدتان را بردهاید؛ البته اگر ثواب هم کنید دو برابر مینویسند، چون هم ثواب کردهاید و هم به جدتان آبرو دادهاید؛ یعنی سید بودن به اصطلاح «اشِل» شما را بالا میبرد و الّا اینکه تبعیضی در کار باشد محال است.

قرآن در کمال صراحت میگوید همسری یک پیغمبر هم کوچکترین تأثیری در سعادت انسان ندارد. امام باقر علیه السلام همسری گرفته بود که زیبا بود و حضرت هم به او علاقهمند بودند. یکمرتبه دیدند حضرت این همسر را طلاق دادند. گفتند: چرا طلاق دادید؟ فرمود: احساس کردم او دشمن جدّم علی است و من ترسیدم از اینکه با پارهای از آتش جهنم در یک بستر بخوابم. این مثالی است برای این مسأله که رابطه با همسر خوب، [لزوماً] یک همسر ناصالح را صالح نمیکند و اثر روی او نمیگذارد.

قرآن آب پاک و صاف روی دست همسران پیامبر میریزد که روی همسری پیغمبر حساب نکنید، روی عمل و ایمانتان حساب کنید. آیا این آیه صریح در این مطلب نیست؟

پس ما نمیتوانیم در مورد همسران پیغمبر فقط به دلیل همسری پیغمبر بگوییم