مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٢٢ - عبادت، بزرگترین عامل تربیت انسان

غصبی و غیر غصبی فرق نمیکند. ولی خدا چنین نمازی را هرگز از انسان نمیپذیرد که تو با جامهای که حق مردم و مال مردم است و غصب است بخواهی نماز بخوانی.

میگوید همهتان رو به یک نقطه بایستید؛ با اینکه خود قرآن در باب قبله میگوید که شما به هر طرف بایستید رو به خدا ایستادهاید، خیال نکنید که اگر رو به کعبه بایستید رو به خدا ایستادهاید ولی اگر رو به ترکستان بایستید دیگر رو به خدا نایستادهاید. فَاینَما تُوَلّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ [١] به هر طرف رو کنید رو به خدا ایستادهاید. اما یک مصلحت بزرگ دیگری در کار است که اولًا همه مردم رو به یک جهت بایستند.

این، درس یک هدف داشتن و رو به یک سو داشتن و یک جهت بودن است. ثانیاً آن خانهای را انتخاب کنند که انَّ اوَّلَ بَیتٍ وُضِعَ لِلنّاسِ [٢] است، اوّل مسجدی است که برای عبادت وضع شده است؛ رو به اوّل مسجد عالم بایستند که از زمان ابراهیم بلکه حتی قبل از ابراهیم و مطابق روایات از زمان نوح بوده است، اوّل معبدی که در عالم برای عبادت درست شد. نماز که میخوانید، در حال نماز خودتان را ضبط کنید، نخندید، یعنی احساسات شما تحت ضبط شما در بیاید. نگریید مگر برای خدا. این احساس شما تحت ضبط شما در بیاید. رویتان را به طرف راست یا چپ و یا پشت سر نکنید. کلامی که کلام آدمی باشد، یعنی از نوع سخنانی که با یکدیگر حرف میزنید، در وسط نماز به زبان شما جاری نشود؛ مثلًا به کسی بگویید برو، بیا، بله و این جور حرفها؛ اینها نماز شما را باطل میکند. با طهارت باشید؛ بدنتان طاهر باشد لباستان طاهر باشد. طهارت از حَدَث داشته باشید، وضو یا غسل یا تیمم داشته باشید.

هریک از اینها عاملی است برای ساختن انسان. تازه اگر اینها باشد آیا نماز انسان نماز مقبول است؟ میگویند نه، نماز صحیح هست ولی برای اینکه نماز شما قبول باشد قبلًا باید از خیلی گناهها دوری کرده باشی تا نمازت مقبول درگاه الهی باشد و تو را بالا ببرد که انَّما یتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقینَ [٣]. باید در حال نماز حضور قلب داشته باشی، نماز را با توجه بخوانی. وقتی میگویی: ایاک نَعْبُدُ وَ ایاک نَسْتَعینُ [٤] واقعاً