مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٥٦ - رفتار مساعد طبیعت با انسان در دولت مهدی علیه السلام

را بالا میکشد و یک وقت پایین میدهد. و گاهی هم همانطور که یک مادر به بچه خودش لگد میزند این عالم به بچه خودش که انسان است لگد میزند.

این رابطه میان [رفتار جهان با انسان و] اینکه انسان به حقیقت و حاقّه ایمان داشته باشد، به فرستادگان خدای خودش ایمان داشته باشد، به تقوا ایمان داشته باشد و عمل کند، به کار خیر ایمان داشته باشد یا در نقطه مقابل اینها باشد [وجود دارد.] نگوییم چه فرق میکند، بشر در دنیا هر راهی که برود، طبیعت همین طبیعت است، هوا همین هواست، دریا همین دریاست، زمین همین زمین است، آسمان همین آسمان است، خورشید همین خورشید است. اینها مهلتهاست، به مهلتها نباید مغرور شد.

ماهیت نزول عذابها در [زمان] انبیای گذشته چنین چیزی است. البته در این میان دعا و نفرین یک انسان کامل هم خودش عامل بسیار مؤثری است. پیغمبری میآید مبعوث میشود، رنجها میبرد، زحمتها میکشد و بعد با آن عکسالعمل شدید مواجه میشود، آنگاه نفرین میکند؛ این هم خودش یک عاملی است. بعد از آن است که شما میبینید تمام عالم تبدیل به لشگرهایی علیه انسان میشود:

فَامّا ثَمودُ فَاهْلِکوا بِالطّاغِیةِ. وَ امّا عادٌ فَاهْلِکوا بِریحٍ صَرْصَرٍ عاتِیةٍ. سَخَّرَها عَلَیهِمْ سَبْعَ لَیالٍ وَ ثَمانِیةَ ایامٍ حُسوماً فَتَرَی الْقَوْمَ فیها صَرْعی کانَّهُمْ اعْجازُ نَخْلٍ خاوِیةٍ. فَهَلْ تَری لَهُمْ مِنْ باقِیةٍ.

این همان حالت قهر کردن و خشم گرفتن این مادر با این فرزند است. نقطه مقابل (آشتی بودن) آن است که قرآن ذکرمیکند: وَ لَوْ انَّ اهْلَ الْقُری امَنوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْارْضِ و یک سلسله آیات دیگر.

رفتار مساعد طبیعت با انسان در دولت مهدی علیه السلام

در موضوع دولت مهدی (عجّل اللَّه تعالی فرجه) مسائل زیادی مطرح است و احتیاج به بحثهای زیادی است. (من حدود هشت جلسه در این زمینه بحث کردهام،