مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٤ - آیه ناظر به دنیاست

میدهم که این آیه ناظر به دنیا باشد چون هنوز وارد عالم قیامت نشدهایم، وعده قیامت است (سَنَفْرُغُ لَکمْ ایهَ الثَّقَلانِ). آیه وقتی میخواهد بگوید که خواهیم رسید به وقتی که در آن وقت کیفر و پاداشی هست، میگوید پس الآن چنین چیزی هست، اگر میتوانید از ملک خدا خارج شوید که کار به آنجاها نکشد خارج شوید؛ اگر میتوانید از اقطار آسمانها و زمین خارج شوید، خارج شوید، ولی این که یک امر عملی نیست، از قانون خدا و از ملک خدا که نمیشود بیرون رفت. ملک خدا یعنی ملک وجود. هر جا که بروید ملک وجود است و هر جا که بروید ملک خداست.

پس همهجا حوزه قدرت الهی است. چون همهجا حوزه قدرت الهی است همه جا حوزه قانون الهی است و قانون الهی برای انسانهاست، یعنی قانون پاداش و کیفر، عمل و عکسالعمل. وقتی که میفرماید: «لا تَنْفُذونَ الّا بِسُلْطانٍ» کأ نّه اینجا یک سؤال پیش میآید: ما که نمیتوانیم از این عالم آسمانها و زمین بیرون برویم؛ آیا قدرتی هم نیست که ما را از این آسمان و زمین (اینجایی که ما الآن هستیم، این عالم محسوس ما) بیرون ببرد؟ (و عالمی ماورای این عالمها و مافوق آسمانها و زمین هم هست که در واقع عالم ربوبیت است.) میگوید: «الّا بِسُلْطانٍ» بله اگر شما به آن مقام برسید، اصلًا مقام شما مقام مافوق آسمانها و زمین خواهد شد. این همان است که گفت: