مرحوم ميرزا محمّدعلى مدرّس تبريزى خيابانى يكى از چهره هاى درخشان علم و فرهنگ ما در قرن چهاردهم هجرى قمرى، يعنى زمان معاصر به شمار مى آيد. او در سال ١٢٩٦هـ .ق. در شهر تبريز به دنيا آمد و مقدّمات ادب عربى و مراحل نخست فقه و اصول و بخشى از رياضيّات را در مدرسه طالبيّه تبريز فرا گرفت و سپس به آموختن علوم معقول و منقول در پايه هاى عالى پرداخت. علوم معقول يعنى منطق و فلسفه و كلام را چنان كه خود گويد به «مقدارى كافى» نزد ميرزا على لنكرانى كه از شاگردان ميرزا ابوالحسن جلوه بود فرا گرفت و علوم منقول يعنى فقه و اصول را نزد دو فقيه بزرگ زمان خود حاج ميرزا ابوالحسن مجتهد معروف به انگجى و آقا ميرزا صادق آقا مجتهد تبريزى كه هر دو از مراجع تقليد دينى زمان خود در ديار آذربايجان بودند تلمّذ كرد و به دريافت اجازه اجتهاد و روايت از مشايخ و بزرگان زمان خود از جمله از سيّد محمّد حجّت كوه كمرى و سيّد صدرالدّين صدر و ميرزا محمّدعلى شاه آبادى و سيّد هبّة الدّين شهرستانى نائل آمد. سيّد محمّد حجّت از او با عناوين و صفات زير ياد كرده است: «العالم العامل و الفاضل الكامل، ابوالفواضل و الفضائل، قرّة عين الفضل و الكمال وغرّةة جبين العلم و الإفضال، صاحب المقامات العلميّة والعمليّة، حاوى المكارم الصّورية والمعنويّة» و سيّد صدرالدّين صدر او را با اوصاف عاليه زير خوانده است:«المولى الأكرم، عماد العلماء الأعلام و سناد فقهاء الكرام و ثقة الإسلام و المسلمين، صاحب التّأليفات العديدة و المصنّفات المفيدة» . و شيخ محمّدحسين آل كاشف الغطاء از او به عنوان «عمدة العلماء المحقّقين و زبدة الافاضل المتبحّرين» ياد كرده است.

مرحوم مدّرس در طىّ زندگانى پربركت خود هيچ گاه از كوشش و جهد بازنايستاد و