هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩٨ - على عليه السلام در دوران پيامبر

گفتند: او كيست؟

فرمود: او وصله كننده كفش است.

پيامبر صلى الله عليه و آله در آن هنگام كفش خود را به على داده بود تا آن را وصله زند. [١]

بدين‌سان مى‌توان از ترس فراوان قريش و ديگر مشركان از نيروى على عليه السلام آگاه شد.

على شمشير الهى بود كه هيچ‌گاه كُند نمى‌شد و چونان تيرى براى اسلام بود كه هيچ وقت به خطا نمى‌رفت. هرگاه پيامبر صلى الله عليه و آله، اسلام را در خطر مى‌ديد على را به صحنه مى‌آورد و هرگاه دشمنان راه طغيان و سركشى پيشه مى‌كردند، به واسطه على عليه السلام آنان را وحشت‌زده و هراسان مى‌ساخت.

فتح دژهاى خيبر

يهود همواره در جزيرة العرب خطر بزرگى، به شمار مى‌آمدند. آنان در دژهايى كه در مكانهايى مناسب بنا مى‌كردند، سكنى مى‌گزيدند. يهود عهد خود را با پيامبر زيرپا نهادند و در جنگ احزاب همراه با مشركان بر عليه مسلمانان وارد كار شدند. چون مسلمانان، به سبب انعقاد پيمان صلح حديبيه از شرّ قريش آسوده خاطر شدند، پيامبر با يارانشان به طرف بزرگترين دژ يهوديان در خيبر حركت و آن را محاصره كردند. پيامبر هر روز يكى از فرماندهان را براى فتح آن دژ مى‌فرستادند، امّا آنان ناكام بازمى‌گشتند. ابن اسحاق روايت كرده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله ابو بكر و سپس عمر را براى فتح دژ فرستادند امّا آنان كارى از پيش نبردند.

آن‌حضرت كسان‌ديگر را گسيل داشتند كه آنان هم نتوانستند قلعه‌را فتح كنند.