هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩٦ - على عليه السلام در دوران پيامبر

«ضربت على در روز خندق برتر از عبادت ثقلين است.» [١]

ياران پيامبر بر اين ضربت كه آنان را از خطرناكترين حمله نظامى كه تمام مستكبران قريش و قبايل مشرك به همدستى يهود و منافقان برپا كرده بودند، نجات داد مباهات و از آن تمجيد مى‌كردند.

شيخ مفيد در ارشاد از قيس بن ربيع از ابو هارون سعدى نقل كرده است كه گفت: نزد حذيفة بن يمان رفتم و به او گفتم: ابوعبداللَّه! ما درباره فضايل و مناقب على عليه السلام سخن مى‌گوييم حال آن كه بصريان مى‌گويند: شما درباره على بيش از اندازه تعريف مى‌كنيد. آيا تو درباره على حديثى دارى كه براى ما نقل كنى؟

حذيفه گفت: ابوهارون! از من چه مى‌پرسى؟! سوگند به آنكه جانم به دست اوست اگر همه اعمال و كردار ياران پيامبر صلى الله عليه و آله را از آن روزى كه آن‌حضرت به نبوّت مبعوث شد تا امروز، در يك كفّه ترازو بنهند و اعمال و كردار على عليه السلام را به تنهايى در كفّه ديگر بگذارند، هر آينه كردار على عليه السلام بر تمام كردارهاى آنان بچربد. ربيعه گفت: اين سخنى است كه بر آن نتوان تكيه كرد و آن را پذيرفت. حذيفه پاسخ داد: اى فرومايه چسان پذيرفتنى نيست؟

كجا بودند فلانى و فلانى و همه ياران محمّد صلى الله عليه و آله در آن روز كه عمرو بن عبد ود هماورد مى‌طلبيد؟ جز على همه حاضران از رويارويى با عمرو ترسيدند و باز ايستادند. بلكه اين على بود كه به جنگ او رفت و خداوند به دست على عمرو را از پاى درآورد. سوگند به آنكه جانم به دست اوست، پاداش كردار على در آن روز از تمام اعمال ياران محمّد تا روز رستاخيز بزرگتر است. [٢]