هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٤٢ - امام على دربرابر دشواريها

به خدا قسم مردم در زمان او گرفتار شدند و اشتباه كردند و در راه راست گام ننهادند و از حق دورى كردند. پس من با وجود درازى اين دوران و سختى اين حادثه شكيبايى اختيار كردم».

سپس على عليه السلام به شوراى شش نفرى كه از سوى خليفه دوّم تعيين شد، اشاره مى‌كند و مى‌فرمايد:

چه كسى درباره برترى من نسبت به ابوبكر ترديد روا داشت كه اين امر مرا همتاى كسانى قرار داده كه يا همپايه ابوبكرند و يا از او پايين‌تر؟!

البته امام باتوجّه به حفظ مصلحت دين در آن اوضاع بدين كار تن داد و بنابر تعبير خود آن‌حضرت «همچون پرنده‌اى درميان فوج پرندگان شد كه هرجا آنان مى‌نشستند او هم فرود مى‌آمد و هرجا كه آنان پرواز مى‌كردند، او هم با آنان مى‌پريد».

امام در اين باره مى‌فرمايد:

«چون عمر هم درگذشت، كار خلافت را درميان جماعتى قرار داد كه مرا هم يكى از آنها گمان كرده بود. پس واى از آن شورا و مشورتى كه كردند! چسان در مقايسه من با ابوبكر ترديد كردند كه اينك هم رديف چنين كسانى شده‌ام؟! امّا من در فراز و فرود از آنها تبعيّت كردم».

آنگاه امام در ادامه سخنان خود به روزگار خلافت سوّمين خليفه اشاره مى‌كند كه ما در صفحات آينده به آن بخش از سخنان آن‌حضرت نيز خواهيم پرداخت.

خليفه دوّم چگونه كُشته شد؟

برخى از محقّقان بر اين عقيده‌اند كه: در پشت صحنه قتل خليفه دوّم دست حزب اموى در كار بوده است. بويژه آنكه عمر در اواخر دوران خلافتش بسيار