هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٧١ - دوران زندگى امام باقر عليه السلام

هيچ كس را به غيب خويش راه نمى‌داد. پس على از كجا چنين ادعايى مى‌كرد؟ پدرم پاسخ داد:

خداوند بلندمرتبه، بر پيامبرش كتابى فرو فرستاد كه علم گذشته و آنچه تا روز قيامت واقع مى‌شود در آن آمده است چنان كه خود فرموده است:

وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَاناً لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ وَهُدىً وَرَحْمَةً وَبُشْرَى‌ لِلْمُسْلِمِينَ‌ [١] «ما اين كتاب را بر تو فرو فرستاديم تا حقيقت همه چيز را بيان كند و هدايت و رحمت و نويد براى مسلمانان باشد.» و نيز فرموده است:

وَكُلَّ شَيْ‌ءٍ أَحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُبِينٍ‌ [٢] «و همه چيز را در پيشوايى آشكار گرد» آورديم. و نيز گفته است:

مَا فَرَّطْنَا فِي الْكِتَابِ مِن شَيْ‌ءٍ [٣] «و در كتاب از هيچ چيز فرو گذار نكرديم.» و خداوند به پيامبرش وحى كرد كه از غيب و راز و اسرار نهانى‌اش چيزى باقى نگذارد مگر آنكه آن را با على در ميان گذارد. پس پيامبر صلى الله عليه و آله على را فرمود كه پس از وفاتش قرآن را گرد آورد و عهده دار كار غسل و تكفين و حنوط كردن او شود و جز او كسى اين كارها را به انجام نرساند. او به اصحابش فرمود: بر ياران و خانواده‌ام حرام است كه به عورتم بنگرند مكر برادرم على كه او از من است و من از اويم. آنچه براى على است براى من است و آنچه بر اوست بر من نيز هست. او قاضى دين من و تحقق بخشنده وعده من است. سپس به اصحابش فرمود: على بر تأويل قرآن مى‌جنگد چنان كه من بر تنزيل آن جنگيدم، و تأويل كمال و تمام قرآن نزد هيچ يك از اصحاب نبود جز نزد على و از همين رو بود كه‌