هدايتگران راه نور - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤١٢ - امام حسين پس از پيامبر

سياه‌ترين و تيره ترين و سخت ترين عصرى دانست كه بر مسلمانان سپرى شده است، در اين دوره تاريك و ظلمانى، بدون وجود ابا عبد اللَّه، دين خدا بسيار ضعيف و به انحراف نزديكتر شده بود.

زيرا در آن هنگام هيچ نيرويى نبود كه بتواند در برابر اين موج سياه اموّى مقاومت كند مگر شخص ابا عبد اللَّه عليه السلام و مهاجران و انصارِ آگاهى كه در حلقه ياران آن‌حضرت بودند.

چرا كه جنگهايى كه پيش از عصر امام حسين رخ داده بود، همه از تجربه‌هايى تلخ و ناگوار براى نيروهاى صالح مسلمانان خبر مى‌داد. هر حركت و جنبشى كه صورت مى‌گرفت بسرعت در ميان طوفانهاى وحشت و گردبادهاى ترس و دلهره محاصره مى‌شد و به سر نوشت جنبش پيش از خود دچار مى‌گشت.

اينك تنها اوّلين و آخرين مدافع و ياور اسلام، امام حسين بر جاى مانده بود. او بود كه مى‌توانست با تدبير و عزم استوار و پيشگامى و برترى شرف و تبارش و نيز با تمام شايستگيهايى كه از جدّش رسول خدا صلى الله عليه و آله و پدرش على عليه السلام به ارث برده بود، جبهه‌اى نيرومند در برابر طغيان گسترده اموى تشكيل دهد.

تشكيل اين جبهه در روزگار خلافت معاويه و يزيد، به دست آن‌حضرت صورت پذيرفت. ما در صفحات پيش گوشه‌اى از اوضاع حاكم در عصر خلافت معاويه را بازگو نموديم و در صفحات آينده نيز اندكى از روزگار يزيد را بازگو خواهيم كرد. امّا از شرح تفصيلى وقايع و رويدادها پرهيز و تنها به گفتارى مختصر بسنده خواهيم كرد. زيرا اولًا:

قيام امام حسين عليه السلام در دوران حكومت يزيد بسيار مشهور و معروف است تا آنجا كه هر شيعى مؤمن از آن آگاه است. ثانياً: شرح قيام امام حسين نيازمند دايرة المعارفى علمى و بزرگ است كه در آن تحليل تمام وقايع سياسى دينى كه امام حسين را به طرف آن جهاد شكوهمند و والا سوق داد، ذكر شود.