شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٣٠ - ٧٦٣١ لسان المرائى جميل، و فى قلبه الداء الدخيل
ما راست بر مردم حق فرمانبردارى و دوستى، و از براى ايشانست از خداى سبحانه نيكوئى جزاء.
٧٦٢٩ لاهل الاعتبار تضرب الامثال.
از براى أهل اعتبار زده مىشود مثلها، مراد به «مثل» تشبيه چيزيست بچيزى كه اعرف از آن باشد از براى ترغيب بآن يا تنفير از آن، و «اعتبار» بمعنى عبرت گرفتن است، يعنى عبور كردن از چيزى بچيز ديگر و پى بردن از آن بآن، و مراد اينست كه مثلها كه زده مىشود در قرآن مجيد يا كلام حكما از براى چيزها مثل دنيا يا غير آن، زده ميشوند از براى اهل اعتبار تا اين كه عبرت گيرند از آنها و پى برند بحال چيزها و خوبى آنها يا بدى آنها.
٧٦٣٠ لاهل الفهم تصرف الاقوال.
از براى أهل فهم برگردانيده مىشود سخنان، اين هم تأكيد فقره سابقست، و مراد به «برگردانيدن سخنان» همان زدن مثلهاست، زيرا كه «مثل» تعبير از سخن در چيزيست بسخن در چيز ديگر.
٧٦٣١ لسان المرائى جميل، و فى قلبه الداء الدخيل.
زبان مرائى زيباست و در دل او درديست داخل شده در باطن او، و مراد به «مرائى» منافقست كه مىنمايد خود را بر خلاف آنچه بر آنست و بزبان اظهار اسلام و اصول و فروع آن ميكند كه همه زيباست و در دل بر خلاف آنست، يا اين كه بكسى اظهار محبت و دوستى و خلوص و صافى ميكند كه همه زيباست و در دل بر خلاف آنهاست، و مراد ريا كننده نيز مىتواند بود باعتبار اين كه غالب اينست كه اهل ريا زبان زيبائى دارند در مواعظ و نصايح مردم و امر ايشان بمعروف و نهى از منكر و در دل بر خلاف آنند و عزم آنها از براى خود ندارند.