شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٢٢ - ٨٠٨٢ من صنع العارفة الجميلة حاز المحمدة الجزيلة
سعى و تلاش از براى هر يك و اكثر آنها حاصل نمىشود و اندوه آن خود ظاهرست، و آنچه حاصل شود در محافظت آن نيز و دفع ضرر حاسدان و طالبان آن شغل و كار اندوههاى بسيار باشد پس اگر كسى خواهد كه از آنها فارغ باشد بايد كه فكر و انديشه كارى بغير آنچه ضرورى باشد بخود راه ندهد.
٨٠٧٩ من سلا عن الدنيا أتته راغمة.
هر كه فراموش كند دنيا را و دست بردارد از آن بيايد او را دنيا بخاك مالنده بينى خود را يعنى ذليل و خوار، باعتبار اين كه بىسعى و تلاش او بپيش او آمده.
٨٠٨٠ من تعاهد نفسه بالمحاسبة أمن فيها المداهنة.
هر كه باز رسد بنفس خود بمحاسبه ايمن گردد در آن از مداهنه، «مداهنه» بمعنى سهل انگاريست و مراد اينست كه هر كه بحساب نفس خود برسد ايمن گردد از اين كه در آن مداهنه باشد و در امور دينيه و تكاليف شرعيه سهل انگارى كند، زيرا كه كسى كه داند كه بحساب او مىرسند و بازخواست ميكنند مداهنه نمىكند بخلاف اين كه محاسبه او نكنى كه پروائى نخواهد داشت از تو و سهل انگارى خواهد كرد.
٨٠٨١ من يعط باليد القصيرة يعط باليد الطويلة.
هر كه عطا كند بدست كوتاه، يعنى دست كوتاه خود عطا كرده شود بدست بلند، يعنى بقدرت حق تعالى، و استعمال «دست» در باره حق تعالى بمعنى قدرت مجازيست شايع، و در قرآن مجيد نيز واقع شده چنانكه فرموده: « «يد الله فوق أيديهم» دست خدا بالاتر از دستهاى ايشانست».
٨٠٨٢ من صنع العارفة الجميلة حاز المحمدة الجزيلة.
هر كه بكند احسان نيكو جمع كند ستايش عظيم را، يعنى خلق او را مدح و ثنا كنند و نزد خدا نيز چنان باشد.