شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣١٧ - ٨٥٤٦ من عود نفسه المراء صار ديدنه
هر كه اهمال كند در عمل كردن بفرمانبردارى خدا ستم كند نفس خود را.
٨٥٤٢ من كشف ضره للناس عذب نفسه.
هر كه ظاهر كند بدى حال خود را از براى مردم عذاب فرمايد نفس خود را، مراد منع از اظهار كردن بدى حال خودست باعتبار تنگى و پريشانى يا غير آن بمردم و تحريص در متوسل شدن در رفع آن بدرگاه حق تعالى زيرا كه اظهار آن بمردم عذاب فرمودن نفس خودست بخوار و سبك گردانيدن آن و شماتت فرمودن دشمنان كه هر يك از آنها عذابيست گران.
٨٥٤٣ من ركب الأهوال اكتسب الأموال.
هر كه سوار شود أهوال را كسب كند أموال را، مراد اينست كه كسب أموال بىارتكاب أهوال دنيا و آخرت نمىشود، پس هر كه آنها را برابر خود نتواند گذاشت اراده كسب مال نكند[١].
٨٥٤٤ من أكمل الافضال بذل النوال قبل السؤال.
هر كه كامل كند احسان را بذل كند عطا را پيش از سؤال.
٨٥٤٥ من كتم الأطباء مرضه خان بدنه.
هر كه پنهان كند از طبيبان بيمارى خود را خيانت كند بدن خود را، غرض ترغيب در استعلاج و رجوع باطباست در بيماريها.
٨٥٤٦ من عود نفسه المراء صار ديدنه.
هر كه عادت بفرمايد نفس خود را بجدال، مىگردد آن عادت او، مراد به
[١] - تهامى در اين باره نيكو سروده است:
|
سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً |
و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ |
|
|
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى |
برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ) |
|