شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٤٤ - ٩٠٩٥ من ركب العجل ركبته الملامة
هر كه بىرغبت نباشد در دنيا نبوده باشد او را نصيبى در جنة المأوى، مراد به «بىرغبت نبودن» حرص زيادست، يا اين كه مراد به «جنة المأوى» بهشت خاصى است كه مخصوص باشد بآنان كه اصلا رغبتى در دنيا نداشته باشند.
٩٠٩١ من خدم الدنيا استخدمته، و من خدم الله سبحانه خدمته.
هر كه خدمت كند دنيا را خدمت فرمايد دنيا او را، و هر كه خدمت كند خدا را خدمت كند دنيا او را.
٩٠٩٢ من كثرت طاعته كثرت كرامته[١].
هر كه بسيار باشد طاعت او بسيار باشد كرامت او يعنى عزت و گرامى بودن او.
٩٠٩٣ من كثرت معصيته وجبت اهانته.
هر كه بسيار باشد معصيت او واجب باشد خوار گردانيدن او، يعنى ثابت و لازم باشد و نمىشود كه خوار نشود يا اين كه شرعا واجب باشد.
٩٠٩٤ من حسنت نيته كثرت مثوبته، و طابت عيشته و وجبت مودته.
هر كه نيكو باشد قصد و نيت او بسيار باشد ثواب او و خوش باشد زندگانى او و واجب باشد دوستى او، يعنى ثابت و لازم باشد و نمىشود كه مردم او را دوست ندارند، يا شرعا واجب باشد دوستى او بر ايشان.
٩٠٩٥ من ركب العجل ركبته الملامة.
هر كه سوار شود بر شتاب در كارها سوار شود او را سرزنش و ملامت.
[١] - سعدى در اين باب نيكو سروده است:
|
سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً |
و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ |
|
|
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى |
برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ) |
|