شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٠٩ - ٨٠١٦ من عاقب المذنب فسد فضله
٨٠١٠ من عرف بالكذب لم يقبل صدقه.
كسى كه شناخته شود بدروغگوئى قبول نشود راست او.
٨٠١١ من رضى بالقضاء طاب عيشه.
هر كه خشنود باشد بقضا و تقدير خدا نيكو باشد عيش و زندگانى او.
٨٠١٢ من تحلى بالحلم سكن طيشه.
هر كه زينت يابد ببردبارى ساكن شود طيش او، يعنى از جابر آمدن و سبكى او.
٨٠١٣ من ساس نفسه أدرك السياسة.
هر كه سياست كند نفس خود را دريابد سياست را، «سياست رعيت» بمعنى أمر كردن و نهى كردن ايشانست و واداشتن ايشان بر آنچه صلاح ايشان در آن باشد، و مراد اينست كه كسى كه سياست نفس خود كند برسد بمرتبه كه سياست قوم خود كند و در فرمان او باشند.
٨٠١٤ من بذل معروفه استحق الرياسة.
هر كه بذل كند احسان خود را وجود و بخشش كند سزاوار گردد رياست و سر كردگى را.
٨٠١٥ من استمتع بالنساء فسد عقله.
هر كه نفع بجويد بزنان فاسد باشد عقل او يا فاسد شود عقل او، ظاهر اينست كه مراد به «نفع جستن بزنان» مشورت كردن با ايشانست و عملكردن برأى ايشان از براى انتفاع خود، يا أعم از اين و از هر طلب نفعى از ايشان بملازمت و نوكرى و أمثال آن.
٨٠١٦ من عاقب المذنب فسد فضله.