شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤١٨ - ٩٠٠٦ من لم يلن لمن دونه لم ينل حاجته
مراد اينست كه: هر كه بصلاح نيايد حال او برعايت اين آداب كه حق تعالى بعلم شامل خود از براى بندگان قرار داده بصلاح نيايد برعايت آداب و طريقه سلوكى كه خود از براى خود بعلم ناقص خود قرار دهد مثل تكبر و تبختر كه بعضى شيوه خود كنند و آن را از براى وقع در نظرها ضرور دانند.
٩٠٠٢ من لم يكن له عقل يزينه لم ينبل.
هر كه نبوده باشد او را عقلى كه زينت دهد او را، افزون مرتبه نگردد.
٩٠٠٣ من لم يصحب الاخلاص عمله لم يقبل.
هر كه همراه نباشد اخلاص از براى خدا عمل او را، قبول كرده نشود عمل او.
٩٠٠٤ من لم ينصفك منه حياؤه لم ينصفك منه دينه.
هر كه انصاف نياورد با تو از جانب او شرم او انصاف نياورد با تو از جانب او دين او، مراد اينست كه عدل و انصاف چيزيست كه هر كه را حيا و شرمى باشد قطع نظر از شرع و دين آنرا ضرور داند و ترك آنرا قبيح شمارد اينست كه جمعى كه مقيد بشرع و دين نباشند اتفاق دارند در آن با اهل اديان، پس كسى كه انصاف نياورد با تو از جانب او شرم او يعنى شرم او چنان نكند كه او در معامله با تو انصاف آورد از نفس خود و بعدل سلوك كند با تو پس او چنان بىباكيست كه از دين نيز باكى نداشته باشد و دين او نيز انصاف نياورد از جانب او و منشأ اين نشود كه او انصاف آورد از جانب نفس خود و بعدل سلوك كند با تو.
٩٠٠٥ من لم يحسن خلقه لم ينتفع به قرينه.
هر كه نيكو نگرداند خوى خود را سود نيابد باو مصاحب و همراه او، بلكه همواره مكدر و ملول باشد از كج خلقيهاى او.
٩٠٠٦ من لم يلن لمن دونه لم ينل حاجته.