شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٣٧ - ٨١٤٧ من أحبنا بقلبه، و أعاننا بلسانه، و لم يقاتل معنا بيده، فهو معنا فى الجنة دون درجتنا
هر چند شرف و بلندى مرتبه حسب داشته باشد آن شرف حسب او او را بلند نكند و با وجود آن در پستى و دنائت باشد.
٨١٤٣ من أعطى الدعاء لم يحرم الاجابة.
هر كه عطا كرده شود دعا را، يعنى توفيق آن يابد و بكند محروم نمىگردد از اجابت، يعنى هرگاه با شرايط آن باشد.
٨١٤٤ من أعطى الاستغفار لم يحرم المغفرة.
هر كه عطا كرده شود استغفار، يعنى طلب آمرزش و توفيق آن يابد و بكند محروم نمىگردد از آمرزش، و اين هم هرگاه با شرايط آن باشد كه توبه و پشيمانى از خلوص قلبست.
٨١٤٥ من ألهم الشكر لم يعدم الزيادة.
هر كه ملهم شود شكر را، يعنى در دل او افتد آن و بكند آن را نيست در نيابنده زيادتى، يعنى نمىشود كه درنيابد زيادتى نعمت را، بلكه البته دريابد آن را و برسد بآن.
٨١٤٦ من أحبنا بقلبه، و كان معنا بلسانه، و قاتل عدونا بسيفه، فهو معنا فى الجنة فى درجتنا.
هر كه دوست دارد ما را بدل خود، و بوده باشد با ما بزبان خود، و جنگ كند با دشمن ما بشمشير خود، پس او با ماست در بهشت در درجه ما.
٨١٤٧ من أحبنا بقلبه، و أعاننا بلسانه، و لم يقاتل معنا بيده، فهو معنا فى الجنة دون درجتنا.
كه دوست دارد ما را بدل خود، و يارى كند ما را بزبان خود، و جنگ نكند همراه ما بدست خود، پس او با ماست در بهشت در درجه پستتر از درجه ما.