شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٥٩ - ٧٧٧٨ من دخل مداخل السوء اتهم
٧٧٧٢ من توكل لم يهتم.
هر كه توكل كند اندوهناك نگردد، يعنى هر كه توكل كند بر خدا در امور خود اندوهناك نگردد بلكه حق تعالى همه آنها را بر وجه خير كارگزارى نمايد.
٧٧٧٣ من أضاع علمه التطم.
هر كه ضايع كند علم خود را طپانچه خورد، مراد به «ضايع كردن علم خود» عمل نكردن به آنست، و به «طپانچه خوردن» پشيمان شدن يا حقيقت طپانچه زدن بر روى خود بعد از پشيمانى.
٧٧٧٤ من أقل الاسترسال سلم.
هر كه كم كند استرسال را سالم ماند، مراد به «استرسال» اعتماد كردن بر كسيست و غرض تحريص بر اينست كه آدمى در امور خود خود برسد و اعتماد بر ديگرى كم كند كه اگر چنين كند سالم ماند و اگر در امورى كه اعتنائى به آنها باشد اعتماد بر مردم كند و بايشان واگذارد غالب اينست كه خيانت ميكنند يا خوب نمىرسند و زيان و خسران مىكشد و پشيمان مىشود
چنانكه باز فرموده:
٧٧٧٥ من أكثر الاسترسال ندم.
هر كه بسيار كند استرسال را پشيمان شود.
٧٧٧٦ من آخى فى الله غنم.
هر كه فرا گيرد برادرى در راه خدا، غنيمت يعنى نفع عظيم برد.
٧٧٧٧ من آخى فى الدنيا حرم.
هر كه فراگيرد برادرى از براى دنيا محروم شود و نفعى از او نبرد.
٧٧٧٨ من دخل مداخل السوء اتهم.