شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٣١ - ٧٦٣٦ لسان الحال اصدق من لسان المقال
٧٦٣٢ لزوم الكريم على الهوان خير من صحبة اللئيم على الاحسان.
لازم بودن كريم بر خوارى بهترست از صحبت لئيم بر احسان، مراد به «كريم» شخص گرامى بلند مرتبه است و به «لئيم» مقابل او، يعنى دنى پست مرتبه، و مراد اينست كه ملازمت كريم و جدانشدن از او هر چند بر وجه خوارى باشد بهترست از صحبت لئيم هر چند بر وجه احسان باشد زيرا كه خوارئى كه كريم رساند بىمصلحتى در آن و رعايت صلاح حالى نمىباشد، و احسانى كه لئيم كند بىضرر و زيانى نباشد اگر همه منت زياد باشد.
٧٦٣٣ لقاح الايمان تلاوة القرآن.
آبستنى ايمان تلاوت قرآنست، يعنى آبستنى بايمان و حمل آن بتلاوت قرآن مجيدست كه ثابت و راسخ مىگرداند ايمان را در تلاوت كننده.
٧٦٣٤ لسانك يستدعيك ما عودته، و نفسك تقتضيك ما الفته[١].
زبان تو مىطلبد از تو آنچه را عادت فرموده تو آنرا، و نفس تو مىخواهد از تو آنچه را الفت گرفته تو بآن پس بايد كه عادت داد زبان را به آن چه بكار آيد تا همواره آن را طلب كند و آسان گردد آن بر آن، و نفس را الفت داد بخيرات تا هميشه آنها را خواهد و ديگر تعبى نبايد كشيد در كردن آنها.
٧٦٣٥ لقاء اهل المعرفة عمارة القلوب و مستفاد الحكمة.
ملاقات كردن اهل معرفت، آباد كردن دلهاست و فايده بردن حكمت، يعنى علم راست درست.
٧٦٣٦ لسان الحال اصدق من لسان المقال.
[١] - در أقرب الموارد گفته:« ألفه( كعلم) ألفا أنس به و أحبه و الاسم الالفة و ألف المكان و آلفه ايلافا تعوده و استأنس به» پس مىتوان اين كلمه را« آلفه» نيز خواند و شايد نظر بموازنه با« عودته» آن بهتر نيز باشد.