شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٦٧ - ٧٨٠٩ من استدرك فوارطه اصلح
بكند حيران ماند و چاره نتواند كرد.
٧٨٠٤ من استسلم الى الله استظهر.
هر كه انقياد آورد بسوى خدا قوى پشت گردد.
٧٨٠٥ من انتظر العواقب سلم.
هر كه انتظار كشد عاقبتها را سالم ماند، مراد به «انتظار كشيدن عاقبتها» ملاحظه عاقبت كارهاست و اختيار آنچه عاقبت آن خوب باشد و زيان و خسرانى نداشته باشد باعتبار اين كه چنين كسى گويا در هر كار انتظار عاقبت آن مىكشد پس مىخواهد كه در آن براى او ضررى نباشد.
٧٨٠٦ من وثق بالله غنى.
هر كه اعتماد كند بخدا توانگر و بىنياز گردد.
٧٨٠٧ من توكل على الله كفى.
هر كه توكل كند بر خدا كفايت كرده شود، يعنى حق تعالى كفايت و كارگزارى امور او بكند چنانكه مكرر مذكور شد.
٧٨٠٨ من حاسب نفسه ربح.
هر كه محاسبه كند نفس خود را سود كند، مراد به «محاسبه نفس خود» اينست كه بحساب آن برسد و هر طلبى كه حق تعالى يا خلق را از او باشد از او بازيافت نمايد.
٧٨٠٩ من استدرك فوارطه اصلح.
هر كه بازيافت كند پيش فرستادههاى خود را اصلاح كند، يعنى بصلاح آورد حال خود را، و مراد به «بازيافت كردن پيش فرستادهها، يعنى أعمالى كه پيش