شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٣٩ - ٩٠٧٤ من أشفق على دينه سلم من الردى
آفريده شده رسيدن بمراتب بلند اخرويست و هر كه شرف و بلندى مرتبه آن مقصد را داند و شناسد نگاهدارد آن او را از آنچه مانع از آن شود از خواهشهاى پست دنيوى و اميدهاى دنيوى كه اكثر آنها دروغ باشند و بعمل نيابند.
٩٠٧٠ من جعل الله سبحانه موئل رجائه[١] كفاه أمر دينه و دنياه.
هر كه بگرداند خداى سبحانه را محل بازگشت اميد خود، كارگزارى كند خدا او را كار دين او را و دنياى او را.
٩٠٧١ من عاقب بالذنب فلا فضل له.
هر كه عقوبت كند بگناه پس نيست افزونى مرتبه از براى او، غرض ترغيب در عفو و گذشتن از گناهيست كه كسى نسبت بشخصى كرده باشد و اين كه هرگاه نگذرد او و عقوبت كند پس فضل و افزونى مرتبه نباشد او را.
٩٠٧٢ من مارى السفيه فلا عقل له.
هر كه جدال كند با سفيه پس نيست عقلى از براى او، «سفيه» بمعنى نادانست يا كسى كه سبك باشد بردبارى او يا بىبردبارى باشد.
٩٠٧٣ من صدق الله سبحانه نجا.
هر كه تصديق كند خداى سبحانه را رستگارى يابد، مراد تصديق همه فرمودههاى حق تعالى است باعتقاد به آنها و عمل به آنها.
٩٠٧٤ من أشفق على دينه سلم من الردى.
هر كه بترسد بر دين خود سالم ماند از هلاكت، زيرا كه كسى كه بترسد
[١] - شارح( ره) اين كلمه را« رجاه» بالف مقصوره ضبط كرده و گويا نظر شريفش برعايت مشاكله و ازدواج با« دنياه» بوده است و اگر نه در هر دو نسخه چاپى مطابق متن چاپ شده است( رجوع شود بصفحه ٢١٩، چاپ صيدا س ٢٢، و بصفحه ٣٣٨ چاپ هند، سطر ١٤.