شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٥٥ - ٧٧٥٨ من ذكر الله ذكره
آن را و بر او ظاهر شود و پنهان نماند، پس آدمى بايد كه جوياى آن باشد تا بيابد آن را و زايل كند از خود.
٧٧٥٤ من استرشد العلم أرشده.
هر كه طلب راه راست كند از علم راه مىنمايد آن او را، يعنى عالم هرگاه جوياى راه راست باشد هرگاه تأمل و تفكر كند علم او راه راست را باو مىنمايد، پس اگر عالمى راه راست را نيابد از تقصير او خواهد بود كه جوياى آن نبوده و سعى نكرده از براى يافتن آن.
٧٧٥٥ من استنجد الصبر أنجده.
هر كه يارى جويد از صبر يارى كند آن او را، يعنى صبر كند و يارى جويد از آن برسيدن بمطلبى يارى كند صبر او را و برساند بآن.
٧٧٥٦ من استرفد العقل أرفده.
هر كه يارى جويد از عقل يارى كند آن او را، يعنى يارى جويد از عقل بر رسيدن براه راست در هر باب مىرساند عقل او را بآن هرگاه تأمل و تفكر كند و كار فرمايد عقل را در آن.
٧٧٥٧ من طال فكره حسن نظره.
هر كه دراز كشد فكر او نيكو شود بينائى او يا فكر او، مراد ترغيب در فكر زيادست و اين كه در هر مطلبى كه فكر زياد بشود تحقيق آن نيكو شود، يا اين كه هر كه فكر او زياد باشد و در مسائل فكر بسيار بكند بينائى او و يا فكر او در هر باب نيكو شود و تحقيق آن بهتر تواند كرد.
٧٧٥٨ من ذكر الله ذكره.
هر كه ياد كند خدا را ياد كند خدا نيز او را، يعنى نظر لطف و مرحمت باو كند.