شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٨٣ - ٨٣٨٢ من أعجبه قوله فقد غرب عقله
٨٣٧٧ من استغفر الله أصاب المغفرة.
هر كه طلب آمرزش كند از خدا برسد بآمرزش، مراد مجرد طلب آن بزبان يا دل نيست بلكه طلب آنست از راهى كه حق تعالى از براى آن قرار داده كه آن توبه و پشيمانيست و عزم عدم عود بآن، چه هرگاه راه مطلبى معلوم باشد طلب حقيقى آن اينست كه كسى آنرا از آن راه بطلبد و مجرد اين كه بزبان گويد كه:
خدايا آن را نصيب من كن يا بدل خواهد آنرا آن طلب نيست بلكه دعائيست كه گاهى مستجاب گردد و گاهى نگردد، يا آرزوئيست كه گاهى برآيد و گاهى برنيايد.
٨٣٧٨ من أطاع الله لم يشق أبدا.
هر كه فرمانبردارى كند خدا را بدبخت نگردد هرگز.
٨٣٧٩ من أبصر عيب نفسه لم يعب أحدا.
هر كه بينا شود بعيب نفس خود عيب نكند أحدى را.
٨٣٨٠ من أعجب بفعله أصيب بعقله.
هر كه بعجب آورد بفعل خود نقصان رسيده شود بعقل او، يعنى هر كه كار او او را بعجب و خودبينى آورد يعنى اعتقاد حسن زياد بكارهاى خود داشته باشد اين دليل قصور و نقصان عقل اوست و رسيدن آفتى بآن.
٨٣٨١ من قوم لسانه زان عقله.
هر كه راست گرداند زبان خود را زينت دهد عقل خود را.
٨٣٨٢ من أعجبه قوله فقد غرب عقله.
هر كه بعجب و خودبينى آورده او را سخن او پس بتحقيق كه پنهان شده عقل او، غرض ذم عجب و خودبينى است و اين كه آن از كسى واقع نمىشود مگر اين كه عقل او پنهان شده باشد.