شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٤٥ - ٩١٠٣ من ذم نفسه أصلحها
٩٠٩٦ من أطاع التوانى أحاطت به الندامة.
هر كه فرمانبردارى كند كاهلى را فرو گيرد او را پشيمانى و ندامت.
٩٠٩٧ من اتقى الله وقاه.
هر كه بترسد از خدا نگاهدارد خدا او را.
٩٠٩٨ من حمد الله أغناه.
هر كه حمد و سپاس كند خدا را توانگر گرداند خدا او را.
٩٠٩٩ من أطاع الله اجتباه.
هر كه فرمانبردارى كند خدا را برگزيند خدا او را.
٩١٠٠ من دعا الله أجابه.
هر كه بخواند خدا را جواب گويد خدا او را.
٩١٠١ من شكر الله زاده.
هر كه شكر كند خدا را زياد كند او را يعنى نعمت او را.
٩١٠٢ من شكر النعم بجنانه استحق المزيد قبل أن يظهر على لسانه.
هر كه شكر كند نعمتها را بدل خود مستحق مىشود زيادتى را پيش از اين كه ظاهر شود آن شكر بر زبان او، مراد به «شكر بدل» اينست كه بخاطر گذراند كه اين نعمت را او داده و بسبب آن متذكر اعتقاد عظمت و بزرگوارى او گردد و او را مستحق تعظيم و تكريم داند.
٩١٠٣ من ذم نفسه أصلحها.
هر كه نكوهش كند نفس خود را بصلاح آورد آن را.