شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٣٨ - ٨٦٤٩ من وثق بقسم الله لم يتهمه فى الرزق
٨٦٤٣ من بذل النوال قبل السؤال فهو الكريم المحبوب.
هر كه بذل كند عطا را پيش از سؤال، پس اوست كريم دوست داشته شده.
٨٦٤٤ من انفرد عن الناس أنس[١] بالله سبحانه.
هر كه تنهائى گزيند از مردم انس بگيرد بخداى سبحانه.
٨٦٤٥ من استغنى عن الناس أغناه الله سبحانه.
هر كه بىنياز گردد از مردم توانگر گرداند او را خداى سبحانه.
٨٦٤٦ من عمل بالحق مال اليه الخلق.
هر كه عمل كند بحق، ميل كند بسوى او خلق.
٨٦٤٧ من استعمل الرفق استدر الرزق.
هر كه كار فرمايد رفق و نرمى را، روان سازد رزق و روزى را، يعنى نرمى و هموارى كردن باعث روانى و افزونى روزى مىگردد.
٨٦٤٨ من وحد الله سبحانه لم يشبهه بالخلق.
هر كه يگانه داند خداى سبحانه را تشبيه نكند او را بخلق، مراد به «يگانه دانستن خدا» اينست كه داند كه مثل او ممكن نيست، و ظاهرست كه چنين كسى تشبيه نكند او را بخلق، زيرا كه هر چه شبيه بخلق باشد مثل او باشد يا ممكن باشد.
٨٦٤٩ من وثق بقسم الله لم يتهمه فى الرزق.
هر كه اعتماد داشته باشد بر سوگند خدا متهم ندارد او را در روزى، مراد اينست كه حق تعالى متكفل روزى مردم شده و سوگند ياد كرده بر طبق آن، پس هر كه را اعتماد باشد بر سوگند حق تعالى بايد كه او را متهم ندارد در آن، و احتمال
[١] - در بعضى نسخ بجاى« أنس»:« استأنس» است كه آن هم بمعنى« أنس» ميباشد.