شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٤٣ - ٩٠٩٠ من لم يزهد فى الدنيا لم يكن له نصيب فى جنة المأوى
هر كه طلب كند دوست راست وفا كننده طلبكننده چيزى را كه يافت نشود، مراد مبالغه است در كم يافت شدن چنين دوستى.
٩٠٨٦ من دنت همته فلا تصحبه.
هر كه پست باشد عزم او پس مصاحبت مكن با او، زيرا كه خوى مصاحب در مصاحب اثر ميكند.
٩٠٨٧ من هانت عليه نفسه فلا ترج خيره.
هر كه خوار باشد بر او نفس او پس اميد مدار خير او را، مراد به «خوار بودن نفس او بر او» اينست كه واگذارد آنرا و اهتمامى بأحوال آن و كامل گردانيدن آن نداشته باشد، و «اميد مدار خير او را» يعنى خيريت احوال او را، يا اين كه از او خيرى بتو برسد زيرا كسى كه بفكر خير خود نباشد چه خيرى بديگرى رساند.
٩٠٨٨ من بخل بماله على نفسه جاد به على بعل عرسه.
هر كه بخيلى كند بمال خود بر نفس خود جود كند بآن بر شوهر زن خود، يعنى بسيار مىشود كه مىميرد و شوهر زن او آنرا تصرف ميكند پس گويا جود كرده بآن بر او.
٩٠٨٩ من لم يتعاهد علمه فى الخلأ فضحه فى الملأ.
هر كه باز نرسد بحال علم خود در خلوت و تازه نكند عهد خود را بآن رسوا سازد او را در جماعت، مراد ترغيب در باز رسيدن بعلوم خودست در خلوت تا اين كه اگر خطائى در آنها باشد اصلاح كند و متذكر آنها باشد، و اگر نه گاه هست كه در جماعت آن را كه خطا باشد اظهار كند و رسوا گردد، يا اين كه متذكر نباشد و غلط گويد و رسوا گردد.
٩٠٩٠ من لم يزهد فى الدنيا لم يكن له نصيب فى جنة المأوى.