شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٩٣ - ٧٩٤٤ من راقب اجله قصر امله
٧٩٣٨ من بذل ماله استعبد.
هر كه عطا كند مال خود را بنده كند، يعنى مردم را مطيع و فرمانبردار و بمنزله بنده خود كند.
٧٩٣٩ من عدل عظم قدره.
هر كه عدالت كند بزرگ شود قدر او.
٧٩٤٠ من ظلم قصم عمره.
هر كه ستم كند شكسته و كوتاه كرده شود عمر او.
٧٩٤١ من لانت كلمته وجبت محبته.
هر كه نرم باشد سخن او ثابت شود دوستى او، يعنى دوستى مردم او را.
٧٩٤٢ من ساءت سيرته سرت منيته.
هر كه بد باشد سيرت او يعنى سلوك و طريقه او، مسرور و شادمان گرداند مردم را مرگ او.
٧٩٤٣ من جارت اقضيته زالت قدرته.
هر كه جور باشد حكمهاى او زايل شود قدرت او، يعنى تمكن و توانائى او در حكومت.
٧٩٤٤ من راقب اجله قصر امله.
هر كه نگهبانى كند اجل خود را كوتاه گرداند اميد خود را، مراد به «نگهبانى اجل» اينست كه منتظر مرگ باشد و از آن غافل نشود و ظاهرست كه چنين كسى اميدهاى دراز از براى خود قرار نمىدهد و از بعضى احاديث ظاهر مىشود كه اميدهاى دراز گاهى باعث كوتاهى عمر مىشود، و بنا بر اين ممكن است كه «اجل» در اينجا