شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٩٠ - ٧٩٢٨ من بذل عرضه حقر
٧٩٢١ من بخل بماله ذل.
هر كه بخيلى كند بمال خود خوار شود.
٧٩٢٢ من بخل بدينه جل.
هر كه بخيلى كند بدين خود بزرگ شود، مراد به «بخيلى كردن بدين» آنست كه آن را از براى دنيا از دست ندهد.
٧٩٢٣ من نصحك أشفق عليك.
هر كه نصيحت كند ترا ترسد بر تو، يعنى از راه شفقت بر تست، و ترس اين كه مبادا زيان و خسرانى بتو برسد، و غرض اينست كه كسى كه نصيحت تو كند از راه دوستى تو و شفقت بر تست از او آزرده نبايد شد و او را آزرده نبايد كرد.
٧٩٢٤ من وعظك أحسن اليك.
هر كه پند گويد ترا احسان كند بسوى تو، اين هم مضمون فقره سابقست.
٧٩٢٥ من استعان بالعقل سدده.
هر كه يارى جويد از عقل بر راه راست دارد او را.
٧٩٢٦ من استرشد العلم ارشده.
هر كه طلب راه درست كند از علم بنمايد راه درست را باو.
٧٩٢٧ من لا يعقل يهن، و من يهن لا يوقر.
هر كه عاقل نشود خوار شود، و هر كه خوار شود تعظيم و توقير كرده نشود.
٧٩٢٨ من بذل عرضه حقر.
هر كه بذل كند عرض خود را و آنرا از دست بدهد حقير و كوچك شمرده شود.