شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢١٠ - ٨٠٢١ من صحت ديانته قويت امانته
هر كه عقوبت كند گنهكار را فاسد باشد فضل او، يا فاسد شود فضل او، يعنى فضل و افزونى مرتبه نخواهد داشت، يا اگر داشته باشد باين آن فاسد شود، و پوشيده نيست كه اين در بعضى گناهانست يا در كسيست كه اصلا از گناه نگذرد و هر گناهى را عقوبت كند و اگر نه گاه باشد كه در بعضى گناهان عقوبت ضرور باشد چنانكه بلا تشبيه حق تعالى كافر را البته عقوبت كند.
٨٠١٧ من تعاهد نفسه بالحذر أمن.
هر كه تعاهد كند نفس خود را بحذر ايمن گردد، «تعاهد كسى» رسيدن باحوال اوست و مهربانى كردن باو، و مراد اينست كه كسى كه برسد بحال نفس خود و مهربانى كند باو باين كه حذر كند از آنچه باعث زيان و خسران او باشد در آخرت، ايمن گردد از عذاب و عقاب أخروى، و همچنين در دنيا بقدر مقدور.
٨٠١٨ من أيقن بالجزاء أحسن.
هر كه يقين كند بجزا نيكو كند، يعنى هر كه اعتقاد او بجزا دادن حق تعالى اعمال را در مرتبه يقين كامل باشد البته نيكوئى كند و بدى نكند از ترس جزاى آن.
٨٠١٩ من صغرت همته بطلت فضيلته.
هر كه كوچك باشد همت او باطل شود فضيلت او، مراد به «همت» عزمست، يعنى هر كه عزم او كوچك باشد و عزم مراتب سهل باشد نه مراتب بلند، او پست مرتبه گردد، و او را فضيلت و افزونى مرتبه كه باشد بحسب نسب يا حسب باطل شود.
٨٠٢٠ من غلب عليه الحرص عظمت ذلته.
هر كه غلبه كند بر او حرص عظيم شود خوارى او.
٨٠٢١ من صحت ديانته قويت امانته.