شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٠٢ - ٨٤٨٠ من زهد فى الدنيا لم تفته
صاحب آن عاقبت بستم هلاك شود.
٨٤٧٧ من استنصح الله حاز التوفيق.
هر كه ناصح شمارد خدا را جمع كند توفيق را، مراد به «ناصح شمردن حق تعالى» اينست كه اعتقاد آن كند كه حق تعالى در همه اوامر و نواهى كه بندگان را كرده ناصح و خالص است با ايشان و از براى صلاح حال ايشان كرده و اصلا در آنها غش نكرده با ايشان، و همچنين در افعال او نسبت بهر كس غشى نيست و در باره هر كس آنچه صلاح او باشد بكند مگر اين كه او غش كند با خدا و مستحق اين شود كه با او شبيه بغش و مكر بعمل آيد چنانكه در آيات كريمه وارد شده و قبل از اين مذكور شد.
٨٤٧٨ من أطاع التوانى ضيع الحقوق.
هر كه پيروى كند كسالت و كاهلى را ضايع گرداند حقوق را، غرض منع از پيروى كردن كسالت و كاهليست و اين كه باعث ضايع كردن حقوق إلهى و مردم مىشود.
٨٤٧٩ من صدق الواشى أفسد الصديق.
هر كه تصديق كند سخن چين را فاسد كند دوست را، غرض اينست كه تصديق سخن چين نبايد كرد و سخن او را قبول نبايد كرد كه اگر كسى قبول كند آنرا بسيارست كه از دوستان حقيقى او سخنان بافترا و بهتان نقل كند و او قطع دوستى ايشان كند و چنان دوستان را از براى خود فاسد و باطل كند.
٨٤٨٠ من زهد فى الدنيا لم تفته.
هر كه بىرغبت باشد در دنيا فوت نشود دنيا او را، بلكه دنيا نزد هر كس كه از آن گريزد بيشتر رود چنانكه در أخبار ديگر وارد شده و قبل از اين نيز مذكور شد.