شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٩٥ - ٨٩١١ من قصر فى أيام أمله قبل حضور أجله فقد خسر عمره و ضره أجله
هر كه مالك شود از دنيا چيزى را فوت شود او را از آخرت بيشتر از آنچه مالك شود، زيرا كه كم مىشود كه كسب چيزى از دنيا بىوزر و وبال باشد و بر تقديرى كه بىآن باشد ثواب فقر و صبر بر آن يقين زياده باشد از آنچه او مالك شود و خود را بسبب آن از فقر بيرون آورد و آن ثواب را فوت كند از خود.
٨٩٠٩ من ترك لله سبحانه شيئا عوضه الله خيرا مما ترك.
هر كه ترك كند چيزى را از براى خداى سبحانه، عوض دهد خدا او را بهتر از آنچه ترك كرده.
٨٩١٠ من أضعف الحق و خذله أهلكه الباطل و قتله.
هر كه ضعيف گرداند حق را و ترك يارى آن كند هلاك گرداند او را باطل و بكشد او را.
٨٩١١ من قصر فى أيام أمله قبل حضور أجله فقد خسر عمره و ضره أجله.
هر كه كوتاهى كند در ايام امل خود پيش از حاضر شدن اجل خود پس بتحقيق كه عيبناك گرداند عمر خود را و ضرر رساند باو اجل او يعنى هر كه كوتاهى كند در كردن كارهاى خير در ايامى كه اميد حيات و عمل دارد كه آن پيش از حاضر شدن مرگ اوست پس بتحقيق كه عمر خود را عيبناك گرداند، زيرا كه غرض از عمر تحصيل سعادت أخرويست پس هرگاه كوتاهى كند در آن و صرف نكند آنرا در آن پس ضايع و باطل و ماده وزر و وبال گرداند آنرا، و عيبى زياده از آن نباشد.
و ممكن است كه ترجمه اين باشد كه: پس بتحقيق كه ناقص گرداند عمر خود را، و مراد همان نقصان معنوى باشد، يا اين كه آن سبب كوتاهى عمر نيز گردد، و «ضرر رساند باو اجل او، يعنى مرگ او» زيرا كه همين كه مرگ رسد زيان كار او بر او