شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٦٨ - ٧٨١٥ من ظلم رعيته نصر اضداده
فرستاده» اينست كه تقصيرى كه در آنها شده باشد تدارك و تلافى كند.
٧٨١٠ من قال بالصدق انجح.
هر كه بگويد براستى فيروزى يابد.
٧٨١١ من عمل بالحق افلح.
هر كه عمل كند بحق رستگار گردد يا فيروزى يابد.
٧٨١٢ من خادع الله خدع.
هر كه مكر كند با خدا مكر كرده شود، يعنى حق تعالى با او مكر كند، يعنى جزاى مكر او بدهد يا باو شبيه بمكر او معامله كند.
٧٨١٣ من صارع الحق صرع.
هر كه كشتى بگيرد با حق انداخته شود، مراد به «كشتىگرفتن با حق» اينست كه خواهد غلبه كند بر آن و آن را زايل كند، و «انداخته شود»، يعنى حق او را بيندازد و غلبه كند بر او، اگر همه در آخرت باشد.
٧٨١٤ من ظلم يتيما عق اولاده.
هر كه ستم كند يتيمى را آزار كند اولاد خود را و قطع كند صله ايشان را، و اين باعتبار اينست كه كسى كه يتيمى را ستم كند نمىشود كه عاقبت باولاد او نيز مانند آن ستمى نشود، پس هر كه ستم كند يتيمى را گويا خود آزار كرده اولاد خود را و قطع صله و احسان ايشان كرده.
٧٨١٥ من ظلم رعيته نصر اضداده.
هر كه ستم كند رعيت خود را يارى كند دشمنان خود را، زيرا كه ستم بر رعيت باعث پراكندگى ايشان و ضعف او مىگردد و ضعف او سبب قوت و غلبه دشمنان او