شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٣١ - ٩٠٤٨ من اقتصد فى الغنى و الفقر فقد استعد لنوائب الدهر
نزديكترست چنانكه از آنچه بيان شد ظاهر مىشود.
٩٠٤٦ من بادر الى مراضى الله سبحانه و تأخر عن معاصيه فقد أكمل الطاعة.
هر كه شتاب كند بسوى خشنوديهاى خداى سبحانه و پس ايستد از معاصى او پس بتحقيق كه كامل گرداند طاعت را، مراد اينست كه همين كامل گردانيدن طاعت و فرمانبردارى حق تعالى باشد.
٩٠٤٧ من شفع له القرآن يوم القيامة شفع فيه، و من محل به صدق عليه.
هر كه شفاعت كند از براى او قرآن مجيد، قبول شفاعت كرده شود در باره او، و هر كه شكوه او كند آن تصديق كرده شود بر او و قبول شفاعت آن خواهد شد.
مراد اينست كه قرآن مجيد در قيامت نزد حق تعالى شفاعت خواهد كرد جمعى را و قبول شفاعت آن خواهد شد، و شكوه خواهد كرد از جمعى، و «تصديق كرده خواهد شد بر او» يعنى در آنچه گويد از براى ضرر او. و هر يك از شفاعت و شكوه يا بزبان حال است و يا باين كه حق تعالى آن را بسخن آورد چنانكه ظاهر بعضى احاديث است، و بر هر تقدير شفاعت آن از براى جمعيست كه تعظيم آن كنند و عمل كنند بآن و بسيار كنند تلاوت آن را، و شكوه آن از جمعيست كه اخلال كنند بيكى از آنها.
٩٠٤٨ من اقتصد فى الغنى و الفقر فقد استعد لنوائب الدهر.
هر كه ميانه روى كند در توانگرى و درويشى، پس بتحقيق كه آماده شده از براى مصيبتهاى روزگار، يعنى از براى دفع آنها يعنى اكثر مصيبتهاى آن كه از زياده روى يا تنگ گيرى ناشى مىشود.