شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٦٠٩ - بعد مكث ايشان متوارى در بلاد چين در شهر تختگاه و بعد دراز شدن صبر، بى صبر شدن آن بزرگين كه من رفتم الوداع خود را بر شاه عرضه كنم

درآدر كشتى ...: اشارت است به خطاب نوح (ع) فرزندش را: يا بني اركب معنا و لا تكن مع الكافرين‌ (. هود، ٤٢) و در اين بيت خطاب راهنماست به طالب سير و سلوك، و امر او به پذيرفتن پند و متابعت كردن.

نژند: در لغت پژمرده و اندوهگين است و در اين بيت كنايت از كوتاه فكر، كه راه به جايى نبرده است.

در كشتى درآمدن: كنايت از خود را تسليم راهنما كردن و از او متابعت نمودن.

كشتى بر كشتى بستن: راهبرى پير را پذيرفتن و تسليم او شدن و از او تقليد كردن.

كوروار: كنايت از تسليم بدون چون و چرا.

يكى ننگ: ننگ كورى. اگر خود را تسليم رهبر كنى اقرار به نادانى كرده اى، اما از خطر گمراهى مى رهى. ليكن در پيروى نكردن از راهنما هزاران آفت است.

نرتع نلعب: اشارت است به گفته برادران يوسف كه: أرسله معنا غدا يرتع و يلعب‌ (. يوسف، ١٢) نگاه كنيد به: ذيل بيت ٤١٦/ ٣.

آن عنايت: لطفى كه از جانب پروردگار به يوسف شد. هنگامى كه برادران او را در چاه افكندند و او را وحى رسيد: لتنبئنهم بأمرهم هذا و هم لا يشعرون‌. (يوسف، ١٥) (يوسف را هنگامى كه در چاه افتاد عنايت خدا شامل گرديد اما تو خودراى كجا