شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٤١٨ - حكايت شب دزدان كه سلطان محمود شب در ميان ايشان افتاد كه من يكى ام از شما و بر احوال ايشان مطلع شدن الى آخره

شب چو شه محمود بر مى گشت فرد

با گروهى قوم دزدان باز خورد

پس بگفتندش كيى اى بوالوفا

گفت شه من هم يكى ام از شما

آن يكى گفت اى گروه مكر كيش‌

تا بگويد هر يكى فرهنگ خويش‌

تا بگويد با حريفان در سمر

كو چه دارد در جبلت از هنر

آن يكى گفت اى گروه فن فروش‌

هست خاصيت مرا اندر دو گوش‌

كه بدانم سگ چه مى گويد به بانگ‌

قوم گفتندش ز دينارى دو دانگ‌

آن دگر گفت اى گروه زرپرست‌

جمله خاصيت مرا چشم اندر است‌

هركه را شب بينم اندر قيروان‌

روز بشناسم من او را بى گمان‌

گفت يك خاصيتم در بازو است‌

كه زنم من نقب ها با زور دست‌

گفت يك خاصيتم در بينى است‌

كار من در خاك ها بوبينى است‌

انصاف در جبلت عالم نيامده است‌

راحت نصيب گوهر آدم نيامده است‌