شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٤٣٠ - حكايت شب دزدان كه سلطان محمود شب در ميان ايشان افتاد كه من يكى ام از شما و بر احوال ايشان مطلع شدن الى آخره

(نگاه كنيد به: ذيل بيت ١٨٤٦/ ٥) غل گلو: نگاه كنيد به: ذيل بيت ١١١٩/ ٤.

كل شى‌ء ...: گرفته از شعر لبيد شاعر معروف عصر جاهلى است:

(آگاه باش هر چيز جز خدا باطل است و هر نعمتى سرانجام از ميان رفتنى است.) مستقر: جاى قرار.

رنگ كش: جاذب رنگ. چشم رنگ ها را جذب مى كند و بينى بوى ها را.

مشترى: اشارت است به قرآن كريم: إن الله اشترى من المؤمنين أنفسهم و أموالهم‌. (.. توبه، ١١١)

دزدى كه شب شاه محمود را ديد و فردايش او را شناخت و از او بخشش خواست، رمز بنده اى است كه از بزرگى و بزرگوارى خدا آگاه است. چراكه روح او قربت ديده و پيش از آنكه در كالبد قرار گيرد در قرت حق بوده و اكنون از او دور گشته است. او در زندان تن خطاها كرده، اما از حد نگذرانده چراكه به هر حال او را خداى يكتاى خود دانسته و مى داند كه‌ إن الله لا يغفر أن يشرك به و يغفر ما دون ذلك لمن يشاء. (نساء، ١١٦) پس از او مى خواهد بر او منت نهد رسوايش نگرداند و نور او را كامل گرداند. و سرانجام او را از قيد ادراك هاى حسى و لذت هاى دنياوى برهاند و به قرب خود برساند.